Hinduizm i wiek ewolucyjny duszy. Poziomy reinkarnacyjne. Astrolog Michaił Lewin

Views: 0

Ewolucja świadomości, czyli ziemska szkoła przetrwania Wiek ewolucyjny duszy

Jest to rozwinięcie wpisu Istoty humanoidalne w hinduizmie. Ewolucja w starożytnych tekstach Indii

Biologiczny podział na rasy, który znamy ze współczesnej antropologii, dla wedyjskich mędrców (riszich) nie miał większego znaczenia. Kolor skóry, kształt czaszki czy kod DNA to jedynie zewnętrzny skafander. Prawdziwa klasyfikacja 400 tysięcy form ludzkich opiera się na anatomii subtelnej – na poziomie rozwoju świadomości oraz sile intelektu (buddhi).

Z perspektywy Wed Ziemia jest kosmicznym uniwersytetem. Choć wszyscy studenci noszą podobne ubrania, każdy z nich jest na zupełnie innym roku studiów.

Wymiar ziemski tych form możemy podzielić na cztery główne etapy ewolucji ducha:

1. Poziom instynktowny (pramatha):
   Człowiek fizyczny, ale mentalnie bliski zwierzętom. Życiem kierują tu wyłącznie cztery podstawowe popędy: jedzenie, spanie, strach i prokreacja. Świadomość jest głęboko uśpiona, a wolna wola ograniczona do zaspokajania podstawowych potrzeb przetrwania.
2. Poziom cywilizowany i moralny (manushya):
   To etap, w którym budzi się intelekt (manas). Człowiek zaczyna rozumieć pojęcie prawa, moralności oraz karmy (przyczyny i skutku). Pojawia się empatia, kultura, sztuka oraz chęć budowania stabilnego społeczeństwa. To moment, w którym przestajemy tylko brać, a zaczynamy współpracować.
3. Poziom uduchowiony (sadhaka):
   Świadomość przekracza ramy materializmu. Człowiek na tym poziomie zaczyna zadawać kluczowe pytania egzystencjalne: Kim jestem? Skąd przybywam? Jaki jest cel życia? Pojawia się dyscyplina duchowa (sadhana), kontrola zmysłów oraz chęć bezinteresownego działania (karma yoga).
4. Poziom mędrców i joginów (rishi / jivanmukta):
   Najwyższa ziemska forma ludzka. Świadomość jest w pełni przebudzona i połączona z Absolutem. Taka istota widzi jedność we wszystkim, nie podlega iluzji materialnej (māyā) i żyje w stanie permanentnego pokoju. Ciało ludzkie służy jej już tylko jako narzędzie do nauczania innych.

W ujęciu wedyjskim każda zmiana naszych dominujących pragnień i poziomu etyki dosłownie przenosi nas do innej „formy” życia. Jesteśmy tym, czym jest nasza świadomość.

I te poziomy są akurat cztery? A nie ma bardziej szczegółowego podziału?

Te cztery poziomy stanowią główny, klasyczny podział ewolucji ludzkiej świadomości. Pokrywa się on idealnie z czterema stanami świadomości opisanymi w Mandukja Upaniszad. Jednak Wedy pokazują, że te 4 poziomy można podzielić na jeszcze bardziej szczegółowe podgrupy. Wszystko zależy od tego, jakiej „soczewki” filozoficznej użyjemy.

Oto dwa systemy z pism wedyjskich, które rozszerzają te 4 poziomy:

1. Pięć powłok świadomości (panća-kosza)

Taittirija Upaniszad dzieli rozwój człowieka na 5 poziomów (tzw. kosz lub powłok), przez które przedziera się dusza:

1. świadomość fizyczna (skupiona tylko na jedzeniu i przetrwaniu) – annamaja-kosza
2. świadomość witalna (skupiona na energii, sile i zdrowiu) – pranamaja-kosza
3. świadomość mentalna (myślenie, emocje, religijność rytualna) – manomaja-kosza
4. świadomość intelektualna (mądrość, filozofia, intuicja, moralność) – widźnanamaja-kosza
5. świadomość duchowa (czysty stan szczęścia i jedności z Absolutem) – anandamaja-kosza

2. Drabina jogi w Bhagawadgicie

Bhagawadgita dzieli poziom cywilizowany i uduchowiony na bardzo precyzyjne stopnie rozwoju:

1. karmi: człowiek działający dla własnego zysku materialnego.
2. gjani: poszukiwacz wiedzy i filozof, który próbuje zrozumieć prawdę intelektem.
3. jogi: ktoś, kto kontroluje umysł i zmysły poprzez medytację (np. asztanga joga).
4. bhakta: najwyższy poziom – osoba, która działa z czystej, bezwarunkowej miłości do Boga.

Czy jest jakiś związek tych prawd z poziomami reinkarnacyjnymi, które stosuje w astrologii niejaki Lewin?

Tak, istnieje uderzający, bezpośredni związek między filozofią wedyjską a poziomami reinkarnacyjnymi stosowanymi przez Michaiła Lewina (znanego rosyjskiego astrologa, rektora Moskiewskiej Akademii Astrologii).

Lewin jest twórcą koncepcji, według której ludzkie dusze ewoluują na Ziemi poprzez 12 poziomów rozwoju (reinkarnacji), podzielonych na 4 główne etapy (tzw. kasty duchowe). Jego system astrologii to w zasadzie przełożenie starożytnej kosmicznej wiedzy indyjskiej na język współczesnej psychologii i zachodniego horoskopu.

Klasy w szkole życia. Podział Lewina:

Klasa I: Poziom instynktowny -„pierwszaki” w ludzkim ciele

• W ujęciu Wed: Dusza, która dopiero co opuściła świat zwierząt. Jej świadomość jest uśpiona, a życiem sterują cztery biologiczne popędy: głód, sen, strach i seks.
• W systemie Lewina (etap robotnika / człowieka pierwotnego): Dusza uczy się podstaw egzystencji materialnej i biologicznej. Przechodzi przez trzy etapy planetarne:
• Poziom 1 (poziom Księżyca): Czysta biologia, podświadomość, instynkt przetrwania, niemowlęctwo duszy. Całkowity brak refleksji, reakcje są czysto mechaniczne.
• Poziom 2 (poziom Marsa I): Czysta siła fizyczna, działanie bez namysłu, rzemiosło, ciężka praca, walka o swoje. Pojawia się rutyna, ale myślenie wciąż jest schematyczne.
• Poziom 3 (poziom Wenus I): Pojawienie się prostych upodobań, ocena „co jest dla mnie dobre/ładne”. Początki indywidualizmu, ale motywacją jest wyłącznie własny zysk, materializm i gromadzenie dóbr.

Główna lekcja: Opanowanie fizycznego ciała i podstawowa adaptacja w ludzkim społeczeństwie.

Klasa II: poziom cywilizowany – nauka gry w zespole

• W ujęciu Wed (Manushya): Narodziny prawdziwego intelektu (manas). Człowiek zaczyna rozumieć moralność, prawo, kulturę oraz uniwersalną zasadę karmy (przyczyny i skutku).
• W systemie Lewina (etap kupca i organizatora): Dusza wchodzi w interakcje z innymi, rozwija ego, umysł i pozycję w strukturach społecznych:
• Poziom 4 (poziom Merkurego): Nauka komunikacji, handlu, kalkulacji, logicznego myślenia i adaptacji w grupie. Pierwsze głębsze relacje społeczne.
• Poziom 5 (poziom Słońca): Rozwój silnej indywidualności, ambicji, dumy, chęci rządzenia i bycia w centrum uwagi. To szczyt rozwoju ludzkiego ego.
• Poziom 6 (poziom Saturna I): Zrozumienie, że system wymaga zasad. Pojawia się szacunek dla prawa, dyscypliny społecznej, etyki zawodowej i ograniczeń czasu.

Główna lekcja: Zrozumienie mechanizmów karmy, odpowiedzialności za czyny i rozwijanie empatii.

Klasa III: poziom uduchowiony – kryzys ego i poszukiwanie prawdy

• W ujęciu Wed (Sadhaka): Moment, w którym materializm przestaje wystarczać. Świadomość budzi się do pytań egzystencjalnych: Kim jestem? Jaki jest cel mojego istnienia? Pojawia się dyscyplina duchowa.
• W systemie Lewina (etap wojownika i reformatora): Kryzys materializmu i wejście na poziom uduchowienia. Dusza zaczyna operować wyższymi oktawami planet:
• Poziom 7 (poziom Urana I): Wewnętrzny kryzys i nagłe przebudzenie. Bunt przeciwko materii, poszukiwanie prawdy, rewolucja wewnętrzna.
• Poziom 8 (poziom Marsa II / Pluton I): Głęboka transformacja, walka z własnym cieniem, niszczenie struktur ego, potężna praca psychologiczna i ezoteryczna.
• Poziom 9 (poziom Wenus II / Neptun I): Poziom lidera duchowego. Narodziny wyższej miłości, mistycyzmu, sztuki sakralnej, głębokiego współczucia i brania odpowiedzialności za rozwój innych.

Główna lekcja: Przekroczenie iluzji materialnej (māyā) i panowanie nad własnym umysłem.

Klasa IV: poziom mędrców – absolwenci ziemskiej szkoły

• W ujęciu Wed (Rishi / Jivanmukta): Istoty w pełni przebudzone. Nie generują nowej karmy, widzą jedność we wszechświecie i żyją w stanie permanentnego pokoju duchowego.
• W systemie Lewina (etap nauczyciela i mistrza): Pełna integracja z Absolutem (odpowiednik kosmiczny):
• Poziom 10 (poziom Jowisza): Poziom nauczyciela duchowego. Mądrość kosmiczna, życie w głębokiej harmonii z kosmosem, widzenie szerokiej perspektywy i sensu wszechświata.
• Poziom 11 (poziom Saturna II): Pełna samokontrola, asceza, stanie na straży kosmicznego prawa (dharmy). Absolutna odpowiedzialność i działanie jako czyste narzędzie Wyższej Świadomości.
• Poziom 12 (poziom Urana II / Neptuna II): Ostatnia inkarnacja. Całkowite rozpuszczenie ego, wyzwolenie (moksza), dusza kończy ziemską edukację i powraca do Źródła.

Główna lekcja: Czysta, bezwarunkowa miłość i ostateczne wyzwolenie z koła narodzin i śmierci (samsary).

Podsumowanie

Wedyjska liczba 400 tysięcy form ludzkich to nic innego jak nieskończona paleta odcieni pomiędzy tymi 12 poziomami ewolucji. Niezależnie od tego, czy badasz starożytne Purany, słuchasz terminologii planetarnej profesjonalnych astrologów, czy analizujesz własny horoskop urodzeniowy – wniosek jest jeden. Nasze ciało to tylko tymczasowy skafander, a to, na którym poziomie „szkoły życia” dziś jesteśmy, zależy wyłącznie od stopnia rozwoju naszej świadomości.

Jak Lewin połączył kropki? Czytał Wedy czy to jego niezależna myśl?

Lewin nie działał całkowicie niezależnie – był genialnym „architektem”, który wziął wedyjski fundament ewolucji duszy, nałożył na niego zachodnią strukturę planetarną i opisał to językiem współczesnej psychologii. To sprawia, że jego system jest tak spójny ze starożytnymi tekstami. Lewin czytał i studiował literaturę wedyjską. To właśnie z głębokiego połączenia starożytnej filozofii Indii i zachodniej astrologii humanistycznej narodził się jego autorski system. Sam Lewin od dekad jest wegetarianinem i regularnie praktykuje jogę, co wprost pokazuje jego osobiste, duchowe zaangażowanie w tradycję wedyjską.

Połączył te kropki i stworzył system 12 poziomów reinkarnacji, opierając się na trzech głównych filarach:

1. Przełożenie koncepcji „kast duchowych” (warn)

W tradycji wedyjskiej istnieje pojęcie czterech naturalnych skłonności ludzkich (tzw. warna): robotnicy (śudrowie), kupcy (wajśjowie), wojownicy/rządcy (kszatrijowie) oraz mędrcy/kapłani (bramini). Lewin zauważył, że system ten nie ma nic wspólnego z dziedziczną kastowością społeczną, lecz odzwierciedla wiek ewolucyjny duszy. Przeniósł te 4 wedyjskie poziomy bezpośrednio do swojej teorii jako 4 główne etapy rozwoju.

2. Wykorzystanie zachodniej matrycy zodiakalnej (12 znaków)

Jako genialny matematyk Lewin zawsze dążył do idealnej systematyzacji wiedzy. Zauważył, że 4 poziomy wedyjskie można idealnie i matematycznie zsynchronizować z zachodnim zodiakiem składającym się z 12 znaków (od Barana do Ryb). Podzielił więc każdy z 4 etapów wedyjskich na 3 podpoziomy planetarne, co dało łącznie 12 precyzyjnych stopni reinkarnacyjnych.

3. Wpływ koncepcji „młodych i starych dusz”

Lewin czerpał również z innych XX-wiecznych nurtów ezoterycznych (m.in. z teozofii i przekazów o tzw. „wieku duszy” – od duszy niemowlęcej do starej). Uznał jednak, że ogólne opisy zachodnie są zbyt nieprecyzyjne dla astrologa. Dlatego stworzył system, który pozwala realnie zmierzyć poziom ewolucyjny świadomości człowieka za pomocą analizy planet w horoskopie urodzeniowym.

Czy taki podział wg Wed ma coś wspólnego z systemem kastowym w Indiach?

Tak, ma to gigantyczny związek, ale w zupełnie inny sposób, niż większość ludzi myśli. Dzisiejszy system kastowy w Indiach (oparty na urodzeniu i dyskryminacji) to zdegenerowana, polityczna karykatura oryginalnego, wedyjskiego podziału świadomości. Piękna duchowa prawda została zniekształcona przez historię.

Oto jak to wygląda w ujęciu wedyjskim:

Warna (świadomość) vs. dżati (kasty z urodzenia)

W oryginalnych Wedach nie ma słowa o „kastach”. Istnieje system warna (co dosłownie oznacza kolor duszy lub jakość świadomości).

• Wedy mówiły: Twoja warna zależy od twojego charakteru, intelektu i poziomu rozwoju
• Historia zmieniła to w: System dżati, czyli kasty dziedziczne. Jeśli urodziłeś się w rodzinie zamiataczy, jesteś zamiataczem, nawet jeśli masz intelekt mędrca. Wedy kategorycznie to potępiają (np. w Bhawiszja Puranie zapisano, że ocenianie człowieka tylko po urodzeniu, a nie po stanie świadomości, jest przejawem ignorancji i ego).

Prawdziwe znaczenie 4 poziomów (warn) w Wedach

Wróćmy do 4 klas rozwoju świadomości opisane w tym artykule. W Wedach odpowiadają one czterem naturalnym archetypom ludzkim:

• śudrowie (poziom instynktowny / Księżyc, Mars I): W Wedach to ludzie, których świadomość skupia się na ciele i pracy fizycznej. Potrzebują przewodnictwa, nie chcą brać odpowiedzialności za struktury społeczne. Żyją z dnia na dzień.
• wajśjowie (poziom cywilizowany / Merkury): Świadomość nastawiona na kreację dóbr, handel, rzemiosło, bankowość i rolnictwo. To ludzie, którzy rozwijają intelekt poprzez kalkulację i budowanie dobrobytu społecznego.
• kszatrijowie (poziom uduchowiony / Słońce, Saturn I, Uran I): Ludzie o silnej woli, wojownicy, rządcy i menedżerowie. Ich świadomość przekracza myślenie „tylko o sobie”. Ich lekcją jest ochrona słabszych, sprawiedliwość i walka z własnym ego dla dobra ogółu.
• bramini (poziom mędrców / Jowisz, Neptun, Saturn II): Inteligencja, kapłani, nauczyciele i filozofowie. Istoty, których umysł jest wolny od chciwości i żądzy władzy. Żyją dla czystej wiedzy i duchowego prowadzenia innych.

Starożytny, wedyjski podział na warny (błędnie kojarzony z dzisiejszym systemem kastowym w Indiach) był w rzeczywistości mapą reinkarnacyjną. Nie mówił o tym, kim byli nasi rodzice, ale o tym, na jakim etapie ewolucji jest nasz umysł. Człowiek o świadomości bramina (mędrca) mógł urodzić się w najuboższej rodzinie, a osoba o mentalności śudry (instynktownej) na królewskim dworze. Współczesna astrologia, m.in. poprzez system Lewina, wraca do tych korzeni, zdejmując z nich historyczne wypaczenia i badając czystą anatomię ludzkiego ducha